alt

Χρόνια πολλά σε όλους!
Είμαι και εγώ απ' αυτούς που μεγάλωσα με την λεγόμενη Αποφατική Θεολογία. Ο αποφατισμός, ήταν και είναι στις μέρες μας η κυρίαρχη Θεολογική σκέψη. Για να το καταλάβουμε καλύτερα το θέμα, όταν μιλάμε για Αποφατική Θεολογία εννοούμε την εμονή στην σκέψη πως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε και να καταννοούμε το Θεό, ειδικά με το λογικό μας. Οι ρίζες αυτής της Θεολογίας βρίσκεται στους πρώτους αιώνες όπου η εκκλησία είχε να αντιμετωπίσει μεγάλες αιρέσεις και αιρεσιάρχες που είχαν μπερδέψει τα πράγματα, ώστε να συγχέεται η Θεία ουσία με τη φύση και τον κόσμο. Οι Πατέρες λοιπόν, τότε, για να απομακρύνουν τον κίνδυνο απο-θέωσης του Θεού και εκοσμίκευσής του μίλησαν για το απρόσιτο της Θείας ουσίας. Η φράση του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου "Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι αδυνατότερον" ακόμη βουίζει στα αυτία μου όταν άκουγα τον Ρωμανίδη κάθε τόσο να την αναφέρει. Κι άλλοι άγιοι υπέρ- αμύνθηκαν αυτής της θέσης για να σώσουν την Αλήθεια περί του Θεού. Σχετικές αναφορές γίνονται βέβαια και στην Καινή Διαθήκη.. "Θεόν ουδείς εώρακε.." Όλα αυτά καλώς έγιναν διότι υπήρχε ανάγκη. Έπρεπε να οριοθετηθεί η πίστη έναντι των κακοδοξιών. Με αυτό τον τρόπο μάλιστα δόθηκε στους αγίους η ευκαιρία να εμβαθύνουν, να κάνουν λόγο την εμπειρία τους και έτσι να γίνει η πίστη του Χριστού σε όλο το βάθος της γνωστή σε εμάς. Έτσι λοιπόν προέκυψε η αποφατική Θεολογία.

Τι σημαίνουν όλα αυτά όμως στην πράξη και τη ζωή; Έχω την εντύπωση πως ο υπερβολικός αποφατισμός σήμερα, που δεν υπάρχει και λόγος για κάτι τέτοιο, έχει κάνει περισσότερο κακό, παρά καλό.  Έχει εξωβελίσει το Θεό απ' τη ζωή, τον έχει απομακρύνει απ' τον κόσμο, έχει πείσει τον κόσμο πως ο Θεός είναι μακρυά, είναι απρόσιτος, δεν μπορούμε να τον πλησιάσουμε, να τον γνωρίσουμε. Κάναμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε μια Ιουδαϊζουσα  Θεολογία, να μην πω και δυτικίζουσα. Ο Θεός είναι μακρυά. Εν τω μεταξύ όμως η εκκλησία μας αλλιώς βοιώνει τα πράγματα. Ο Θεός μας έγινε άνθρωπος, μας έστειλε τον Υιό Του, ήρθε στη γη και πήρε ολόκληρη τη φύση μας, δηλαδή εμάς, όλους και τον καθένα χώρια. Έδωσε Αυτός ένα τέλος σ' αυτήν την απόσταση, σ' αυτό το χάσμα που μας χώριζε. Αλλά και ακόμα παρά πέρα, γίναν φοβερά πράγματα,  φρόντισε δηλαδή ο Θεός μας με την Θεία ενσάρκωση, με το Χριστό, να μας βάλει στα "Άγια των Άγίων", στα άδυτα ακόμα και της Αγίας Τριάδος, τόσο δοτικός είναι και τόσο φιλάνθρωπος έγινε. Έτσι δεν είναι; Τι άλλο σημαίνει η Ανάσταση του Κυρίου με την ανθρώπινη φύση Του; Αυτά η Θεολογία των τελευταίων χρόνων "που σφίζει από Ορθοδοξία" το ξεχνά, σαν αποτέλεσμα να αφήνει τον κόσμο της εκτός νυμφώνος. Απόδειξη όλων των παραπάνω είναι οι εν ζωή άγιοι μας, που όταν τους πλησιάζουμε νιώθουμε αυτήν την εγγύτητα με το Θεό, με το Χριστό. Εκεί νιώθεις το Χριστό δίπλα σου, κοντά σου, φίλο σου και συνοδοιπόρο. Αυτά είναι τα Χριστού-γεννα. Ο Χριστός γεννήθηκε και γεννιέται συνεχώς στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Ο Χριστός καταφάσκει στη ζωή και την πορεία μας στο κόσμο....  
Χρόνης Μούτσης  Παιανία 25 Δεκεμβρίου 2013

alt